Ds. P. Monsma

sep 062016
 

Zondag 11 september om 10.00 uur: STARTDIENST. Voorganger is ds. P. Monsma, de organist is dhr. Bert Huibers. Het thema: BALANS. Na afloop van de dienst is er gelegenheid voor ontmoeting onder het genot van een kop koffie en gebak. Welkom!

jul 182016
 

De openluchtdienst bij de Marlequi bij Warmenhuizen op zondag 17 juli was een groot succes!
Het thema was ‘Zaaien en oogsten’, het weer was prima en de band Half a Mile uit Zwolle speelde fantastisch.
Zie voor een fotoreportage onder ‘Fotoalbums’.

feb 122015
 

ONTMOETINGSAVONDEN op 16 februari en 16 maart in het Trefpunt van 17.00  tot 20.30 uur.

THE PASSION: zondagmiddag 22 maart om 16.00 in Schagerbrug. – Carpool!

Palmpasen 29 maart 10.00 uur: GEZINSDIENST in Krabbendam!

Verder informatie elders op deze site.

feb 122015
 

Wij zijn maar als de blaren in de wind,
ritselend langs de zoom van oude wouden,
en alles is onzeker, en hoe zouden
wij weten wat alleen de wind weet, kind.

En laten wij, omdat wij eenmaal zijn
Nu onze hoofden bij elkander neigen,
en wijl wij samen in ‘t oude waaien, zwijgen,

binnen een laatste droom gemeenzaam zijn.

Veel liefde ging verloren in de wind,
en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
en daarom, voor we elkander weer vergeten,
Laten wij zacht zijn voor elkander, kind.”

 

In de NCRV-gids stond een paar weken terug dit oude gedicht van Roland Holst gelezen door Bastiaan Ragas. Hij was voor kerk in actie in Rwanda en zag daar naast het leed hoe mensen elkaar in liefde konden raken en bemoedigen. De liefde van moeders voor hun kinderen, de onbaatzuchtige inzet van velen heeft hem diep geraakt.

Hoe zit dat bij ons?

Hebben wij de moed en inzet om zacht voor een ander te zijn?

Juist in deze dagen waar wij de geboorte van het kindje Jezus vierden en onze dagen misschien wel gevuld waren met bezoekjes, eten , gezelligheid. Hadden wij voor ons zelf een rustpunt nodig om juist op deze dagen even de ellende van de wereld achter ons te laten? En daarin wat ruimte voor zachtheid konden maken?

Zacht zijn.

Dit komt voor mij naar buiten als ik een moeder met haar pasgeboren baby zie. De onbeschrijfelijke blik in haar ogen van puurheid en liefde die het kind omvatten alsof zij met deze blik wil zeggen, ik zal er voor je zijn. Je omringen met mijn onvoorwaardelijke liefde.

In het gedicht wordt er nog achter aan gevoegd  mijn kind. Deze zachtheid kunnen wij ons waarschijnlijk goed herinneren van onze eigen ouders ook al is het soms lang geleden en al zijn onze ouders niet meer op deze wereld. De warmte uit deze twee woorden zegt genoeg.

Zacht zijn zie ik ook in blikken van een pas verliefd stel die elkaar omvat en door dik en dun de ander wil steunen.

Zacht zijn hoor en zie je ook vaak in de omgang van en met broers en zusters. Je kan best wel eens boos op een broer of zus zijn maar als de ander iets over je broer of zus zegt dan sta je direct klaar om de ander te verdedigen.

Zacht zijn zie je in de ziekenhuizen waar het personeel er van alles aan doet om de ander het leven te veraangenamen. Of in de hospice huizen waar vele vrijwilligers de stervenden ondersteunen en bijstaan

Zacht zijn is dat voor de ander klaar staan in een onvoorwaardelijk geven waar je niets van de ander terug verwacht? Dit zal voor ons best wel eens een levensopdracht kunnen wezen maar vaak zo moeilijk om dit te volbrengen.

 

Een oordeel hebben wij al vaak op het puntje van onze tong leggen, wij uiten kritiek zonder echte naar de ander te willen of kunnen luisteren. Wij zijn gehaast en hebben geen rust en tijd om ons om de ander te bekommeren.

Hoe komt het nu dat het zo moeilijk is om zacht voor de ander te zijn?

Misschien ligt het wel in ons onvermogen om zacht voor ons zelf te zijn.

Hebben wij de laatste weken rustpuntjes ingelast of waren wij zo druk met het zorgen voor de ander dat wij er zelf bij inschoten. Druk, druk, druk. Geen adempauze

 

Het oordeel naar onszelf is vaak de hardste noot om te kraken. Het goed willen doen en ons perfectionisme zijn hierbij grote valkuilen  waar wij ons zelf veroordelen en de grond inboren.

Als wij geen begrip voor ons zelf kunnen op brengen hoe kunnen wij dit dan naar de ander doen?

Durven wij kwetsbaar te zijn naar de ander en vertellen waarmee wij bezig zijn ? Te vertellen wat ons pijn doet, waar wij moeite mee hebben, te zeggen met goede woorden wat ons dwars zit/ Of vinden wij dat wij sterk moeten zijn en zelf alles moeten oplossen

Staan wij zonder grenzen voor de ander klaar en geven wij ons zelf geen aandacht. Gaan wij door tot het uiterste en geven wij pas op als ons lichaam niet meer wil of vinden wij onszelf zo belangrijk en zijn wij bang om ons zelf te kort te doen en is ons levensmotto ikke, ikke ikke en de rest kan stikken.

Een ander moeilijk punt kan ook nog zijn dat je wel zacht voor de ander wil zijn maar de ander is op dat moment door welke oorzaak ook niet in staat om je zachtheid en liefde te ontvangen. Wat kan het dan moeilijk zijn om op deze weg door te gaan. Ikzelf denk best wel eens  nou dan maar niet. Maar hoe ga ik er dan mee om 

Vragen vragen waar ik niet een twee drie een antwoord op heb, maar in de nadagen van Kerst waar wij herinnerend werden aan de grootste vorm van zacht zijn voor elkaar. Jezus die op aarde kwam om ons voor te leven wat zachtheid voor jezelf en de ander kan betekenen.

Ik hoop van harte dat u de komende dagen even rust en tijd heeft om zacht voor u zelf te zijn en het gedicht tot inspiratie kan zijn voor 2015

 

Veel liefde ging verloren in de wind,
en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
en daarom, voor we elkander weer vergeten,
Laten wij zacht zijn voor elkander, kind.”

dec 112014
 

KERST-INN

Vrijdag 19 december is er weer de jaarlijkse Kerst-Inn in het Trefpunt  te Krabbendam.  Aanvang 17.00 uur, kosten €15,-                                                    

Het wordt weer een gezellige middag met soep en een broodmaaltijd met daarnaast bijbellezing, muziek van Doede Sytsma, samenzang en een kerstverhaal. Verder zullen vier jongeren aan tafel bedienen, en uitleg geven over het project in Moldavië waaraan zij meewerken, o.a. aan de bouw van een kindertehuis. Voor dit doel zullen zij een collecte houden.

In verband met het maximum aantal toe te laten bezoekers (50) is reserveren noodzakelijk. Reserveren kan telefonisch vóór 13 december bij mevrouw Wilma Gispen, telefoon 0226-392487. Bezoekers uit het Angelapark worden vanaf 16.00 uur opgehaald. Zij kunnen zich opgeven bij mevrouw A. J. Rijnja-Wagemaker, telefoon 0226-390080.

ZONDAG VAN DE OECUMENE: DORST

 Op zondag 18 januari 2015 wordt de jaarlijkse oecumenische dienst gehouden,  georganiseerd door de Raad van kerken in Harenkarspel, om 10.00 uur in de Rooms-Katholieke kerk ‘St. Jacobus de Meerdere’ in Tuitjenhorn.

Het thema voor dit jaar is ‘Dorst’. Centraal staat het verhaal van de Samaritaanse vrouw (Johannes 4:7). Zij raakt bij een put in Sichar in gesprek met Jezus over levend water.Water is van levensbelang voor de mens. . Het water dat door de Samaritaanse vrouw wordt geput als een dagelijks terugkerende taak: dat is het water dat de dorst lest en de woestijn tot bloei brengt.Daarnaast is er het water dat Hijzelf geeft, opborrelend tot eeuwig leven. Het water dat Jezus geeft, is het water dat door de Geest van God werd bevrucht, het levende water waarin wij werden gedoopt. Dit water lest de dorst van ons geestelijk leven.

Tijdens de dienst zal er worden gecollecteerd voor en door jongeren uit de regio. Zij gaan op pad naar Moldavië om daar aan het werk te gaan. Zij zullen dit initiatief tijdens de dienst toelichten.

Voorgangers zijn pastoor Jan Berkhout van Tuitjenhorn, ds. Agnes Hana van Warmenhuizen, ds. Yvonne van Benthem van Dirkshorn, ds. Piet Monsma van Krabbendam en pastor Marion Bleeker van Waarland. Mariosé Huits uit Tuitjenhorn verzorgt het verhaal voor de kinderen en de kindernevendienst. Muzikale medewerking wordt verleend door het Kinderkoor uit Waarland en Enjoy uit Dirkshorn.

Na afloop van de dienst is er gelegenheid om samen een kopje koffie of thee te drinken.

 

dec 112014
 

Zondag 21 december: Koor!

Eerste Kerstdag: dienst met kerstspel door de kinderen

Zondag 28 december zangdienst en 4 januari nieuwjaarsbijeenkomst!

dec 112014
 

Het Kerstverhaal van de herders in het veld, die ’s nachts de wacht houden over hun kudde, boven wie de donkere, gesloten hemel opengaat blijft elk jaar weer miljoenen mensen aanspreken. Het is ook mijn favoriete verhaal over de geboorte van Jezus.

Het is ook heel bijzonder. Lukas vlecht twee geschiedenissen in één. De historie van de wonderbaarlijke geboorte van Jezus – als kind van Jozef en Maria – in Bethlehem in een stal, midden in een wereld, waarin veel mensen het niet best hebben. Wanneer Jezus geboren is komt er een nieuw verhaal op gang: boven andere mensen gaat de hemel open, er straalt licht op de herders en hun kudde, engelen zingen over de heerlijkheid van God en vrede op aarde. Wanneer deze herders dan dat kind gaan zoeken en vinden, gaan ze het nachtelijk duister  weer in, het leven op aarde gaat als het ware ‘gewoon’ door. De geschiedenis gaat als gewoon door. – Maar er is iets nieuws begonnen, het leven ziet er anders uit: de herders zingen het lied uit hemel mee. Geraakt door de liefde van God die in dit kind een gezicht krijgt.

De afgelopen jaren heb ik veel gesproken met mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad. En tegelijk heb ik er een hoop over gelezen.  Er verschijnen nogal boeken over dit onderwerp, en er wordt serieus studie naar gemaakt. Tegenwoordig worden veel mensen gereanimeerd en sommigen van deze hen hebben dan wonderlijke ervaringen meegemaakt. Ze traden uit hun lichaam, zagen de dokters bezig, voelden geen pijn meer, zagen een licht dat aan hen trok, hoe dichter ze erbij kwamen, hoe meer liefde en vrede ze voelden. Ze ontmoetten overleden familieleden en andere ‘wezens’ die hen begeleidden op die weg. En vaak (niet altijd) was het zo mooi, dat het bepaald niet prettig was om terug te moeten in het lichaam. Want daar was de pijn, de ellende. Maar – vertelden sommigen – het was soms ook een keus. Een  moeder vertelde dat ze terugkeerde uit liefde voor haar man en kinderen. Daarvoor had ze al die pijn wel over.

Over het algemeen is het zo dat mensen die iets dergelijks hebben meegemaakt met andere ogen naar het leven zijn gaan kijken. Ze weten hoe belangrijk het is om er voor elkaar te zijn. Ze zien meer de schoonheid van de dingen. Ze zijn ook heel gevoelig geworden zinloosheid, voor zaken die eigenlijk niets voorstellen, maar waar toch zoveel mensen naar jagen. Prestaties leveren, beroemd worden en ga maar door. Bang voor de dood zijn ze al helemaal niet meer. Ze hebben vertrouwen. Want ze weten van een wereld achter onze wereld, een wereld van licht, vrede en liefde, die door en door met de onze is verbonden.

We praten nu over een ervaring die voorkomt in alle tijden en culturen. En je hoeft er niet ‘bijna dood’ voor te zijn om deze mee te maken. In bepaalde omstandigheden kan het mensen zomaar overkomen. Mystici in alle godsdiensten zoeken ernaar en ervaren het soms ook. De apostel Paulus vertelt erover in zijn brieven en op de schilderijen van Jeroen Bosch zien we die tunnel van licht, die mensen met een Bijna Dood Ervaring ingaan. Wat dit in aanraking komen met die wereld van licht, liefde en vrede betreft, kun je eigenlijk beter spreken van een Bijna Hemel Ervaring.

Waarom noem ik dit in een overdenking voor de Kerst? – Omdat het geboorteverhaal van Jezus precies zulke dingen beschrijft. Maar dan omgekeerd. In plaats van dat hier iemand zijn lichaam verlaat en opstijgt naar de hemel, het licht tegemoet, komt Jezus uit de hemel naar beneden,  in de pijn, in het donker, tussen de mensen. En dat is een bewuste keus. God zit niet stil te wachten tot wij een keer bij Hem ‘boven’ komen, er is ‘boven’ betrokkenheid bij ‘beneden’. Die bewogenheid brengt de hemel in beweging!  God ziet om naar wie in de diepte verkeren en gaat er naar toe. Zijn liefde wordt vlees en bloed in het leven van Jezus– en Hij doet dat om mens en wereld in het licht te zetten. Om vrede te brengen – op aarde en in onze harten.

Het gaat ‘de hemel’ erom dat ‘mensen en dieren’ op aarde zullen kunnen LEVEN, met een hoofdletter. Daarom juichen de engelen wanneer dit Kind is geboren.- De eerste mensen die geraakt worden door zijn liefde zijn die herders in de nacht, met hun dieren. Deze herders zijn het beeld van mensen zoals ze bedoeld zijn: een hoeder en behoeder en beschermer te zijn voor elkaar en voor de schepping. Maar degenen die dat proberen hebben het zwaar. Want het onrecht heerst op aarde, mens en dier worden vaak gebruikt –  misbruikt – om het leven van anderen te vergemakkelijken. We weten allemaal hoe ver dat gaat. Hoeveel mensen, volken daardoor in het verdomhoekje terecht zijn gekomen. En veel rijken en machtigen maar mooi weer spelen, met alle glamour en rijkdom die daarbij horen. Om jaloers op te worden. Maar wees eens eerlijk: wie wil daar niet iets van? Van al die pracht en praal en aandacht?

De glamour, de lichtglans, de heerlijkheid van God  en Jezus  is van een heel andere aard. Die gééft aandacht en zet mensen in het verdomhoekje in het licht. Het licht van God geeft ons allen – geslaagd in het leven of aan lager wal geraakt – een levend hart en nieuwe ogen.  Waardoor verhoudingen nieuw worden. Tussen mannen en vrouwen, tussen knechten en bazen, tussen rijk en arm. – Wie wil daar niet van, van die vrede, van dat stukje hemel op aarde? In deze verbondenheid van God met ons zit Toekomst. En die komt naar ons toe! Zoek het als de herders in de nacht en je zult het vinden! 

Het Koninkrijk van God is vlakbij. Soms in de gestalte van een medemens, die je nodig heeft. En terwijl je wel eens kunt denken dat je daaraan al je toekomstdromen en plannen kunt verliezen, – wat trouwens helemaal waar kan zijn – kan juist deze toewijding, dat offer je alles geven wat leven tot LEVEN maakt. – In ieder geval, zo deed Jezus het. Hij kwam op aarde om te helpen en trok en trekt mens en wereld in het Licht. Hij werd medemens en zijn lach maakte van de herders nieuwe mensen. Mensen, en ook dieren, die op hun beurt Hem verwelkomden en met hun warmte en hun blijdschap zijn stal verwarmden.

Uit uw verborgenheid

Nu aan de dag getreden,

Hebt gij uw heil gezocht

Bij mensen, hier en heden.

Zoals Gij kwam om ons

met vrede te ontmoeten,

Laat het ook vrede zijn,

Waarmee wij U begroeten.

 

(Sytze de Vries, lied 500 vers 3 in het Liedboek)